93 વર્ષની વૃદ્ધ માતાને એમના 3 છોકરાઓએ તગેડી મૂક્યાં, પુત્રી બની એમનો સહારો

0
1427

એવું કહેવામાં આવે છે પુત્ર માં-બાપના ગઢપણનો સહારો બને છે. પણ હવે ઘણા એવા કેસ સામે આવી રહ્યા છે જેમાં આ વાત ખોટી પડી રહી છે. અને આજે અમે તમને જે કેસ વિશે જણાવવા જઈ રહ્યા છીએ એમાં 93 વર્ષનાં વૃદ્ધાએ પોતાના ત્રણ પુત્રો હોવા છતાંપણ પોતાના જીવનની ઢળતીસંધ્યાએ પુત્રીના ઘરે આશરો લેવાના દિવસો આવ્યા છે. અને આવું બન્યું છે મહેસાણા નજીકના મોટપ ગામનાં રેવાબા સાથે. આ વૃદ્ધ માં એ પોતાના પુત્રો પાસેથી ભરણ પોષણ મેળવવા અને ઘરેલુ હિંસાથી બચવા માટે મહેસાણા તાલુકાના પોલીસ સ્ટેશન બેઇઝડ મહિલા સહાયતા કેન્દ્રની મદદ માંગી છે.

મિત્રો તમને એ જાણીને નવાઇ લાગશે કે, દર ચાર મહિને પોતાના ત્રણેય પુત્રના ઘરે ફરતી રહેતી આ વૃદ્ધ માં પાસેથી એમના જ પુત્રોએ તમામ મિલકતો પોતાના નામે કરાવી લીધી અને તેમને ભગવાન ભરોસે મૂકી દીધા છે. રેવાબાના પતિનું મૃત્યુ થયા પછી તેમના 3 પુત્રો જ તેમના જીવનનો આધાર હતા. પણ એમનાજ પુત્રોએ તેમને ઉપર આભ અને નીચે ધરતી જેવી સ્થિતિમાં લાવીને મૂકી દીધા છે. જેથી આટલી મોટી ઉંમરે તેમનું જીવન નરક સમાન બની ગયું છે. ત્યારબાદ એમની પુત્રી એમનો ટેકો બની. એના સહારે રેવાબા મહેસાણા તાલુકા પોલીસ સ્ટેશન સ્થિત મહિલા સહાયતા કેન્દ્રમાં પહોંચ્યાં.

જયારે તેઓ મહિલા સહાયતા કેન્દ્રમાં મદદ મેળવવા માટે પહોંચ્યા, ત્યારે રેવાબાની આંખોમાં આંસુની સાથે એક જ ફરિયાદ હતી કે, મારી અભણતાનો લાભ લઇને દસ્તાવેજો પર મારા અંગૂઠા કરાવી માતા પુત્રોએ જમીન, મકાન બધું પડાવી લીધું. વૃદ્ધ માં નું કહેવું છે કે, મને ભરણપોષણ અપાવો અને પુત્રો દ્વારા ગુજારાતી ઘરેલુ હિંસાથી બચાવો. મળેલી જાણકારી અનુસાર ત્યાં હાજર કાઉન્સિલર નિલમબેન પટેલ અને યામિનીબેન રાઠોડે કરેલા કાઉન્સેલિંગ દરમિયાન એ વૃદ્ધાએ કહ્યું કે, મારી મિલકત તો મારા પુત્રોએ લીધી છે, તો હું મારી પુત્રી પર મારી સેવાચાકરીની જવાબદારી નહિ નાખી શકું. અને જ્યારે હું પુત્રના ઘરે રહેતી હતી ત્યારે તે કામધંધે જતો રહે પછી તેની પત્ની મને ખૂબ જ માર મારતી. તે મારી પાસે ખૂબ જ કામ કરાવતી હતી અને કહેતી હતી કે, જો તારા દીકરાને કંઇ કીધું છે તો હું જમવામાં ઝેર આપીને મારી નાખીશ. સંસ્થા દ્વારા વૃદ્ધાના ત્રણે પુત્રોને બોલાવવા નોટિસ કાઢવા સહિતની કાર્યવાહી કરવામાં આવી છે.

એમણે આગળ કહ્યું કે, મારા પુત્રોએ જીવતા જીવ જ વડિલોપાર્જીત મિલકતમાંથી મારું અને મારી દીકરીઓનું નામ કમી કરાવી મને વારસાઇ અધિકારથી વંચિત કરી દીધી. પછી મિલકત વેચીને મારા નામે મૂકેલા એક લાખ રૂપિયાને આધારે હું એકલવાયુ જીવતી હતી, પરંતુ મારી તબિયત બગડતાં તેઓ મને પોતાની સાથે ચાર-ચાર મહિના રાખવાની શરતે લઇ ગયા. એક વર્ષ પસાર થયું અને પછી એમણે મારુ જીવવું હરામ કરી દીધું. એમણે મારા એક લાખ રૂપયા હતા એ પણ પડાવી લીધા.

દીકરાના ઘર વચ્ચે ફરતાં રહ્યાં પણ કોઇએ રાખ્યાં નહીં :

રેવાબાએ પુત્રો પર આક્ષેપ કરતાં કહ્યું હતું કે, 29 એપ્રિલના રોજ હું મારા પુત્ર ગણપતભાઇ અંબાલાલ પટેલ અને તેની પત્ની લીલાબેનના ઘરે હતી. એ દિવસે એમણે મને લાફા અને ઘીબા મારીને પોતાના ઘરની બહાર કાઢી મૂકી. પછી હું હિંમત કરીને રિક્ષામાં બેસી મારા બીજા દીકરા અરવિંદના ઘરે ગઇ હતી. પણ ત્યાં પણ તિરસ્કાર જ થયો. અરવિંદ અને એની પત્ની મને પરત મોટા દીકરાના ઘરે મૂકી ગયા. એમણે પણ મને ઘરમાં ઘૂસવા નહી દીધી. એમણે સોસાયટીના તમામ લોકોની હાજરીમાં મને અપમાનિત કરતાં કહ્યું કે, મારા ઘરમાં કદી પગ ના મૂકતી. આ ઘટના બાદ હું ફરી અરવિંદના ઘરે ગઇ ત્યારે તેની પત્નીએ મને કેનાલમાં કેમ નથી પડતી તેમ કહીને ધક્કો મારીને કાઢી મૂકી.