લગ્ન માટે અહી નથી મળી રહ્યા છોકરા, કુંવારી જ વૃદ્ધ થઈ રહી છે કરોડપતિ છોકરીઓ

0
7382

આપણી દુનિયા ઘણી અજીબો ગરીબ કિસ્સા અને કહાનીથી ભરેલી પડી છે. સોશિયલ મીડિયા પર આપણે રોજ ઘણું નવું નવું જાણીએ અને જોઈએ છે. આપણને રોજ ઈન્ટરનેટ દ્વારા નવા રિવાજ અને નવી હકીકતો વિષે જાણવા મળે છે. તમને ઘણા નમુનાઓ પણ ઈન્ટરનેટ પર મળી જશે.

પણ શું તમે કયારેય એવું સાંભળ્યું છે? કે આપણી દુનિયામાં એક જગ્યા એવી પણ છે જ્યાં છોકરીઓને લગ્ન માટે પણ તરસવું પડે છે. જ્યાં છોકરીઓને કોઈ છોકરો નથી મળતો જેની સાથે તે લગ્ન કરી શકે. એક એવું ગામ જ્યાં છોકરાઓની સંખ્યા ઓછી અને છોકરીઓની સંખ્યા વધારે હોય. તે જગ્યાની કુંવારી છોકરીઓ લગ્ન માટે તરસતી હોય.

જો તમને એની માહિતી નહિ હોય, તો આજે આ લેખમાં આપણે જાણીશું દુનિયાના એક એવા ગામ વિષે જ્યાં છોકરીઓ લગ્ન માટે તરસે છે. પણ તેમને કોઈ પુરુષ મળતો નથી. તો ચાલો આજે જાણીએ તે ગામ વિષે થોડું વિસ્તારથી.

દુનિયામાં સીરિયા સિવાય બીજી એક જગ્યા છે જ્યાં છોકરીઓને લગ્ન માટે છોકરાઓ નથી મળતા. બ્રાઝીલનું એક ગામ છે નોઈવા. આ ગામ 20 થી 30 વર્ષની છોકરીઓથી ભરેલું પડ્યું છે. જણાવી દઈએ કે લગભગ 600 મહિલાઓની વસ્તી વાળા આ ગામમાં 300 થી પણ વધારે છોકરીઓને લગ્ન માટે છોકરો મળતો નથી.

અહિની છોકરીઓ દેખાવમાં પણ ઘણી સુંદર છે. છતાં પણ આ ગામમાં કુંવારો છોકરો શોધવો લગભગ અસંભવ છે. અહીંની છોકરીઓને લગ્નની ઈચ્છા તો હોય જ છે પણ તે લગ્નને કારણે જ ગામ છોડવા નથી માંગતી. તેઓ ઈચ્છે છે કે છોકરાઓ લગ્ન પછી એમની સાથે એમના ગામમાં જ રહે જેથી એમણે ગામ છોડીને જવું નહિ પડે. અહીં ઘણા ઓછા પરણેલા પુરુષો રહે છે, અને જે કુંવારા છે તે આ છોકરીઓની ઉંમર કરતા ઓછા છે.

તેમજ અહીં ખેતી સહીત બીજા કામોમાં પણ મહિલાઓનું વર્ચસ્વ રહે છે. ત્યાં એમના દ્વારા જ બનાવેલા નિયમ છે જેને પુરુષોએ માનવા પડે છે.

શું હશે આનું કારણે?

હાલમાં આ ગામ વસ્યાને 100 વર્ષ કરતા વધારે સમય થઈ ગયો છે. પણ આ ગામની મહિલાઓએ બહારની દુનિયા સાથે કોઈ દિવસ સબંધ જોડ્યો નથી. આ ગામની માટાભાગની મહિલાની ઉંમર 20 થી 30 વર્ષની છે. નેલ્મા ફન્ડાન્ડિસના જણાવ્યા અનુસાર ગામમાં રહેવા વાળા બધા વ્યક્તિઓ વિવાહિત છે, અથવા છોકરીના સબંધી છે. છોકરી લગ્નતો કરવા માંગે છે પણ તે ગામને છોદવા નથી માંગતી.

આ ગામની છોકરીઓ એવું ઈચ્છે છે કે લગ્ન પછી છોકરો તેમના ગામમાં આવીને રહે અને તેમના નિયમ કાનૂન સાનુસાર રહે. મોટાભાગના પુરુષ (પતિ) અથવા 18 વર્ષની ઉપરના દીકરા કામ માટે શહેર જાય છે. પુરુષો ઉપર નિર્ભરના રહેવા વાળી આ મહિલાઓનો પાયો માઈલા સેનોમીરાએ રાખ્યો હતો. 1851 માં તેમને ઘર માંથી કાઢી મુકવામાં આવ્યા હતા. તેના પછી તેમને આ ગામને વસાવ્યું હતું. તેમના જ કારણે આ ગામ આબાદ થયું. મહિલાઓ ગામમાં એકલી પડી જતી હોવાથી તેઓ એવું ઈચ્છે છે કે એમના પતિ એમની સાથે ગામમાં જ રહે.